Nima JR:ترجمه و هماهنگی زیرنویس از تقدیم به تمامِ پارسی زبانانِ جهان
با توجه به صحبتهای عامیانه و برای رسایی بهترِ زیرنویس،ممکن است املا و علامتهای بعضی کلمات متفاوت درج شده باشند
(با لهجه ی فرانسوی) اگرچه تک تک کشورهای دنیا دوست دارن این حقیقت رو انکار کنند،ما فرانسویها حقیقت رو میدونیم
بهترین غذاهای دنیا در فرانسه درست میشن
(و)بهترین غذاهای فرانسه هم در پاریس درست میشن
و بهترین غذاهای پاریس هم،به گفته ی بعضیها،توسط سر آشپز ((آگوست گوستُو)) درست میشه
رستورانِ گوستُو تنورِ داغِ پاریسه!که ۵ماه جلوتر ((صندلی هاش))رِزِرو میشن
و صعودِ درخشنده اش به ((برترین دست-پخت)) غذای فاخر فرانسوی،باعث حسادتِ رقیبانِ او شده
او جوانترین آشپزیِ که تا به حال به ارزیابیِ ۵ستاره دست پیدا کرده
کتابِ آشپزیِ سرآشپز گوستُو به نام ((هر کسی میتواند آشپزی کند)) به مقام اول در لیستِ پرفروشترین کتابها رسید
اما همه موفقیتِ او رو جشن نمیگیرن
((هر کسی میتواند آشپزی کند)) تیترِ سرگرم کننده ایه!چیزی که حتی از اون هم سرگرم کننده تره اینه که به نظر میرسه گوستُو واقعاً این رو باور داره
من،بر خلافِ اون،آشپزی رو جدی میگیرم
و نه،فکر نمیکنم هر کسی بتونه انجامش بده
((راتّاتوییل))
ایننن منم
فک کنم واضحه که باید درباره ی ((روشِ زندگیم)) بیشتر فکر کنم
((میپرسید))مشکل من چیه؟
اولاً،من یه موشَم
که یعنی زندگی سخته
و دوماً
من حسِّ چشایی و بویاییِ خیلی پیشرفته ای دارم
آرد...تخم مرغ...شکر...اووم دونه ی وانیل...اوه!یه خورده ((آب/اسانسِ))لیمو
وُوه تو بوی همه ی اونارو میفهمی؟!تو یه استعداد((خدادادی))داری
این اِمیله...برادرم...اون به راحتی تحتِ تأثیر قرار میگیره
خوب تو میتونی بوی موادِّ((تشکیل دهنده ی))غذارو بفهمی.خوب که چی؟
این بابامه...اون هیچ وقت تحتِ تأثیر قرار میگیره
تصادفاً اون رهبرِ خاندانِمونَم هست
خوب،حالا(اگه گفتین)مُشکِلِ داشتن حس های خیلی قوی چیه؟
!وُو وُو وُو اونو نخورِش
!چه خبرِ شده مگه؟
معلوم شد اون بوی عجیب،بوی مرگِ موش بود
یه دفعه بابام دیگه فکر نمیکرد استعدادَم بی فایِذَس
نسبت به استعدادم حسِّ خیلی خوبی داشتم
تا اینکه بابا بِهِم یه کار داد
پاکه
...درسته،سَم چک کن- آخرِ پاکه-
پاکیانو-
!از این پاکتر بود دیگه مُقَدَّس میشد
...یعنی پاکه...میدونی پاکی هم معنیِ
فراموشِش کن...ادامه بده
خوب عوضِش باعث افتخار پدرم شد
حالا احساسِ بهتری نداری رِمی؟ها؟تو به یک کارِ شریف(یافتنِ‌غذا)کمک کردی
شریف؟!ما دُزدیم بابا
و چیزیَم که میدزدیم،بیا قبول کنیم،آشغاله
اگه کسی نَخوادش دزدی نیست
!اگه کسی نمیخوادش پس چرا ما میدزدیمش؟
فقط بزارید بگم که نگاه های متفاوتی به زندگی داریم نکته:اجازه بدید جزئیاتی بیشتر از این نگم
اِنقَدُ میدونستم که
اگه ضربُ المثل میگه تو همونی هستی که میخوری،پس من فقط میخوام چیزای خوبُ بخورم
...ولی از نظر بابام
غذا سوخته...اگر همش تو فکر این باشی که چی تو تانکِرِت میریزی،موتورِت میسوزه نکته: اگر فقط دنبال چیزای خوب باشی،نمیتونی خودتو سیر کنی
حالا خفه شو وُ آشغالِتو بخور
ببین اگر قرارِ دزد باشیم،چرا چیزای خوبِ توی آشپزخونه رو ندزدیم؟یعنی همون جایی که هیچی مسموم نیست
اولاً ما دزد نیستیم
دوماً از آٔدما و آشپزخونه دور بمون
خطرناکه
میدونم که باید از آدما متنفر باشم ولی اونا یه چیز خاصی دارن
اونا...اونا فقط برای بقا(دَووم آوردن)زندگی نمیکنَن،کشف میکنَن،خَلق میکنَن
منظورم اینه که ببین چه کارا که با غذا نمیکنن
گوستُو در تلویزیون:چه طور توضیح بدم
!غذای خوب مثلِ موسیقییِ که میتونی مَزَّش کنی!،رنگی که میتونی بوش کنی
در تمامِ فضای اطرافِت شگفتی وجود داره
فقط باید اونقدر هوشیار(حواس جمع)باشی که بایستی و (حسابی) مَزَّش کنی
اووه حق با گوستُو بود
اوه...اوووم...آره...اوه شگفت انگیزه
هر طعم کاملا مُنحَصِر به فرد بود
اما(وقتی)یه طعمُ با دیگری مخلوط میکردی،اونوقت یه چیزِ جدید خلق میشد
خوب حالا من یه زندگی مخفی داشتم
تنها کسی که دربارَش میدونست اِمیل بود
هی اِمیل...اِمیل
یه قارچ پیدا کردم
بیا،تو خوب بلدی غذا قایم کنی،کمکم کن یه جای خوب واسه این پیدا کنم
اون منو درک نمیکنه،ولی وقتی پیشِشَم میتونم خودم باشم
چرا داری اینجوری راه میری؟
چون نمیخوام هَمَش مجبور شم پنجه هامو بشورم
تا حالا فک کردی که ما با همون پنجه هایی که روشون راه میریم غذا رو بَرمیداریم؟
تا حالا فک کردی که چی داریم تو دهنمون میزاریم؟ نکته:منظورِ رِمی میکروبه- !همیییشه-
موقعِ غذا نمیخوام مزّه ی هر جایی که پنجه هام بودنُ حس کنم
باشه کارِ خودتو بکن
ولی اگه بابا ببینه اینجوری راه میری خوشش نمیاد
اون تو چی داری؟
!پنیر پیدا کردی؟
اونم نه هر پنیری!پنیرِ تُم دِ شِوْرِ دِ پِیْز
با قارچ من خوشگل جور میشه
...و...آه...و و و و...وُوه این رُزماری...این رُزماری
آه...با...آه...شاید شاید...چند قطره از این عَلَفِ شیرین
خوب،پس،بندازِش رو بقیه،بعدشم...میدونی
ما که نمیخوایم اینو بندازیم کنار بقیه آشغالا،این خاصّه
...ولی ما باید قبلِ غروب خورشید برگردیم کُلُنی،میدونی که وگرنه بابا- !اِمیل-
!ما الان با احتمالات کشف نشده ای روبه روییم...باید اینو بپزیم...حالا سوال واقعی اینه که دقیقاً چجوری اینو بپزززیم...اییینه
کلید کار اینه که هی بچرخونیمش تا خوب و یه اندازه طعمِ دودی بگیره
طوفانه داره نزدیکتر میشه
...هی،رِمی،فکر نمیکنی شاید بهتر باشه که خِییلی
باید اینو مزه کنی
این...یه جور مزه ی سوختَنی...پنیری...دقیقاً دودی نیس...یه جور...یه جورایی مثلِ...دوفففف...یه جور مزه ی بوم بوم جیززز داره.اینطور فکر نمیکنی؟
اسم این طعمُ چی میزاری؟
رعد و برقی؟- آره.رعد و برقیه!باید دوباره این کارُ بکنیم-
خوب طوفان بعدی که اومد میریم بالای سقف
میدونم این چی لازم داره.زَعفرون.یه کم زعفرون خَفَنِش میکنه
زعفرون...چرا یه حسی بهم میگه که تو آشپزخونَس؟- تو آشپزخونَس-
زعفرون...زعفرون- خوب نیست-
خوشمم نمیاد...الان بیدار میشه
من یه میلیون بار اینجا اومدم،اون میزنه کانال آشپزی و دوفف،دیگه بیدار نمیشه
تو یه میلیون بار اینجا اومدی؟
بهت بگما زغفرون خود خوشه...گوستُو روش قسم میخوره
باشه...گوستُو کیه؟
معلومه!بزرگترین آشپز دنیاس!این کتابِ آشپزیَم نوشته
وا وا وا یه دِیقه واسّا،تو (کتاب)میخونی؟
خوب...زیاد که نه- اِی وای...بابا میدونه؟-
هه اگه چیزایی که بابا نمیدونه رو جمع کنی،میشه یه کتاب،کُلّی کتاب نوشت
که(اونام)نوشتن،به خاطر همینم کتاب میخونم(که اونارو بدونم)...که اینم یه رازِ بین من و تو
من از راز خوشم نمیاد،همه ی این آ آشپزیا وُ خوندنا وُ تلویزیون دیدنا اونم...همه باهم همزمان
انگار داری منو شریک جرم میکنی و منم میزارَم،چرا میزارَم این کارُ بکنی؟
چرا اون بچه ها انقد طولش دادن؟
آآآه زعفرون لاکوییلا!...ایتالیاییِ!...(چطوره)ها؟
گوستُو میگه عالیه.چه خوب که پیرزنه عاشقه غذاس
تلویزیون:جَذَبه رو فراموش کن...مسئله آشپزیته- هی اون گوستُواِ!اِمیل نگاه کن-
آشپزیِ عالی با تَرسِ نمیشه،باید قوّه ی تخیّل و قُوَّتِ قلب داشته باشی،باید چیزاییُ(تو غذا با هم)امتحان کنی که ممکنه با هم جور درنیان...و نباید اجازه بدی کسی براساس تابعیَّتِت برات حد و مرز قائل شه
تنها حد و مَرزِت،روحته
حرفم درسته،هر کسی مییتونه آشپزی کنه ولی فقط افراد نترس میتونن عالی باشن
کمالِ شاعریِ- ...تلویزیون:ولی دَوامی نداشت-
رستورانِ گوستُو بعد از انتقادِ جگرسوزِانه ی برترین منتقد غذاییِ فرانسه،اَنتُآن ایگو،یکی از ۵ستارَشو از دست داد
ضربه ی سختی به گوستُو بود و آشپز دل شکسته اندکی بعد در گذشت که بَنا بَر سُنَّت باعثِ از دست دادن ستاره ای دیگر شد
!گوستُو...مُرده؟
!!!فرار کن
نه!اینجوری میکِشونیش به سَمتِ کُلوُنی
کمک...رِمی...کمک- اِمیل شورو کن به تاب دادنِ(لوستر)...سعی میکنم بگیرمت-
اِمیل تاب بخور به سمت من
تخلیه!...همگی به سمت قایقها
!کتابِ
...کنار...کنار
برید برید برید برید تکون بخورید تکون بخورید تکون بخورید
پُلُ بدید بالا،زود باشید زود باشید
!جانی عجله کن
قایقُ بده جلو زودباش
هی عزیزم...بیا- پنجه تو بده من-
هی...وایسید منم بیام
همه اینجان؟همه رو آوُردین؟...واسّا رِمی کجاس؟- همینجام دارم میام-
دارم میام
صَب کن پسرم،یه چیزی بِدید بگیرَتِش زود باش
پارو بزن پسر،زود باش،دست دراز کن بگیرِش
تو میتونی
!رِمی- !بابا-
زود باش میتونی برسی
بچه ها صب کنید،وایسید
رِمی زود باش پارو بزن- صبر کنید...وایسید بیام...صبر کنید-
بابا؟
منتظر بودم
...(منتظر صدای)چیزی...کسی...یه نشونه ای...یه چیزی
اگر گُشنَته...برو بالا و بگرد رِمی
چرا منتظر و گرفته ای؟
خوب...من الان خانوادمُ از دست دادم...با همه ی دوستامُ...احتمالاً برای همیشه
از کجا میدونی؟- ...خوب من-
تو یه توهمی...چرا دارم باهات حرف میزنم؟
خوب تو تازه خانوادَتو از دست دادی...همه ی دوستاتو...تو تنهایی
آره خوب تواَم مردی
!آآآآه...ولی اون حریف خوش خیالی نمیشه
اگر روی چیزاییِ که پشتِ سر گذاشتی تمرکز کنی هیچ وقت نمیتونی چیزی که جلوت هستُ ببینی
حالا برو بالا و اطرافُ بگرد
!!!شامپاین
!داری چیکار میکنی؟-
!من گشنمه!...نمیدونم کجامُ کی دوباره غذا پیدا میکنم- !رِمی تو بهتر از اینایی،تو یه آشپزی-
آشپز درست میکنه...دزد میبره...تو دزد نیستی
...ولی من گشنمه- !هه هه هه هه...غذا میرسه رِمی،غذا همیشه برای کسایی که عاشقِ آشپزیَن میرسه-
!فک میکنی دارم بازی میکنم؟- !جُرعَتِشُ نداری-
!پاریس؟!...تمام این مدت من زیر پاریس بودم؟
!وُو...زیباس
!زیباترینه
!رستوران گوستُو؟!رستورانِت؟!منو کشوندی به رستورانِت
!به نظر میرسه که کشوندم...بله...ایناهاشِش!کِشوندمت بهش- !باید ببینمش-
آماده اس که بره میز ۷- دارم میارم-
الان حاضر میکنم
کاسه ی سوپِ بیشتری لازم دارم لطفاً
من دوتا دنده ی بره لازم دارم با تره فرنگیِ بیشتر-
گارسون:من دوتا سالمون،سه تا سالادِ مخلوط و سه تا فیله لازم دارم
سه تا سالادِ مخلوط الان حاضر میکنم- دو تا سفارش سالمون رو آتیشه- دارم روی سه تا فیله کار میکنم.بشقاب لازم دارم-
هفتُ آتیش کن- سه تا سالادِ مخلوط حاضره-
دارم زیر سفارشا دفن میشم
سیلام سرآشپز اِسکینر،شَعبِت چیطور بود؟
بُنژوق سرآشپز- سلام سرآشپز اسکینر- عصر بخیر سرآشپز-
یه سفارش دووْ فیله
هی رییس ببین کی اینجاس!آلفِرِدو لینگویینی،پسر کوچولوی رِناتا- سلام-
!حسابی بزرگ شده مگه نه؟!رِناتا رو که یادته،عشق قدیم گوستُو
...اوه بله چطوری اِه- لینگویینی-
...بله!لینگویینی.چه کار خوبی کردی سر زدی
...حالِ- مادرم؟-
رِناتا- بله رِناتا،حالِش چطوره؟-
...خوبه...خُب خوب که نه...بهتر شده،یعنی- مرده-
اووه!...اِاِ مُتِقَسِّفَم- !نباشید!اون به بهشت اعتقاد داشت،پس کارِش حَلّه-
...میدونید که...زندگی های پس از مرگ
این چیه؟؟
بَ بَ بَرای شما گذاشتَتِش،فک کنم امیدوار بود که باعث بشه کمک کنه...به من که،میدونید...کار پیدا کنم...اینجا- صد البته!اگر گوستُو بود تردید نمیکرد-
...هر پسر رِناتا(یعنی پدرش هر کی باشه) مثلِ- ...بله خوب ما میتونیم اینو بزاریم تو پرونده و اگر چیز مناسبی پیدا شد-
!ما همین الانِشَم استخدامِش کردیم- ...چییی؟!چطور جرعت کردی کسی رو استخدام کنی اونم بدونِ اِ- ما یه نظافتچی لازم داشتیم-
!اوه...نظافَت...خوب...خوشحالم که همه چی خوب از آب در اومد
...اِاِاِ
!باورم نمیشه!...یه آشپزخونه ی حرفه ایِ واقعی و منم میتونم تماشا کنم
تو کتابمو خوندی...بزارببینیم چقد بلدی...سرآشپز کدومه؟- اووه-
آآآآآآ...آها اون یاروئه- خیلی خوبه-
بعد از اون مسئول کیه؟- سو شِف(کمک آشپز)...اوناهاش-
آآآ کمک آشپز وقتی سرآشپز نیست مسئول آشپزخونَس
ساسی یِیْ(سُس ساز)،مسئول سُسه که خیلی مهمه
شِف دی پارتی و دِمی شِف دی پارتی(آشپزهای مسئول کارهای عمده و نیمه عمده) هر دو مهمَّن
کُومی(شاگرد آشپز)،کُومی هام آشپزَن(بعداً آشپزِ زمینه های مختلف میشن)خیلی مهمَّن- آآه موشِ باهوشی هستی،حالا بگو اون کیه؟-
اوه اون.اون هیچ کسی نیست- چرا هست.اونم بخشی از آشپزخونَس-
نه اون پِلانژوری(ظرف شوری) چیزیه،ظرفهارُ میشوره یا آشغالارُ میبره بیرون.آشپزی نمیکنه
!ولی میتونه- !آاه...هه هه...نه-
از کجا میدونی؟من همیشه چی میگم؟هر کسی میتونه آشپزی کنه
خوب آره هر کسی میتونه،ولی به این معنی نیست که هر کسی بایدّ بکنه- خوب،اینکه جلودارِش نیست!...میبینی؟-
!چچ...چیکار میکنه؟!...نه!...نه!...نه این وحشتناکِ
!اون داره سوپُ خراب میکنه...تازه هیچ کَسَم نفهمیده؟
!این رستورانِ توئه یه کاری بکن- من چیکار میتونم بکنم؟...من ساخته ی تخّیلِ تواَم-
...ولی اون داره سوپُ خراب میکنه.باید به یکی بگی که اون داره
الان حاضرِه
دارم میام سینی ها رو ببرم- (غذاها)چیدس-
...داغه.(درِ)فِر
دارم(غذا رو) میارم
یه فیله ی مینیون،سه تا بره،دو تا اردک
پس زمینه:زیر سوفله هارو برای میز ۶ روشن کن
امشب میخوام بهتون فوقا گواهقا رو پیشنهاد کنم
غذای میز ۷ آمادَس زود باشید بریم
!رِمی منتظرِ چی یی؟
!قرارِ همیشه اینجوری سر و کَلَّت پیدا شه؟- تو میدونی چجوری درستش کنی.این شانسِتِ-
سوپ...سوپ کجاس؟ از سرِ راهم برو کنار...برو کنار نظافتچی
!داری آشپزی میکنییییی؟
چطور جرعت میکنی تو آشپزخونه ی من آشپزی کنی؟
چطور به مُخت خُطور کرد که حتی سعی کنی همچین کارِی که مظهرِ‌حماقتِ بکنی؟
باید رو زمین بِکِشَمِت بعد حلق آویزِت کنم
ای ای این کارُ میکنم...فک کنم قانونَم طرفِ من باشه
لاروس این کارو باهاش بکن،اونم بعد از اینکه انداخیش توی -اردک پِرِس کن- تا چربیِ کَلَش بزنه بیرون- !نه-
چی داری زار میزنی؟- !سسس سوپ-
!سوووپ؟!...جلوی اون سوپُ بگیرید!نَههههههههههه
...گارسون
لینگویینی!...تو اِخراجی
اِ خ ر ا ج.اخراج
اون میخواد سَق آقشپزُ ببینه- ...ولی او او او اون-
مشتری چی گفت؟- مشتری نبود،منتقد بود-
ایگو؟- سُلین لِکلِر-
لِکلِر؟...چی گفت؟
از سوپ خوشش اومد
صَب کن- یعنی چی صَب کن؟!تو دلیلِ گیر کردن من تو این وضعیتی-
یکی داره درباره ی سوپِت میپرسه
چه نقشه ای تو کَلَته؟
من هنوزَم اخراجَم؟
نمیتونی اخراجش کنی- چی؟-
لِکلِر خوشش اومد مگه نه؟خودش بهت گفت
...اگر دربارَش بنویسه و بعد بفهمه آشپز مسئولُ اخراج کردی-
هه اون یه نظافتچیِ- که چیزی درست کرده که اون خوشش اومدِ-
چطور میتونیم اِدِّعا کنیم که نماینده های اسمِ گوستُو هستیم وقتی که از بزرگترین اعتقادِش پشتیبانی نمیکنیم؟- که چه اعتقادی باشه مادمازِل تاتو؟-
هر کسی میتونه آشپزی کنه
شاید یکم به نظافتچیِ جدیدمون سخت گرفتم
اون ریسکِ شجاعانه ای کرده و ما هم باید مثل سرآشپز گوستُو...به کارِش جایزه بدیم
!اگر میخواد تو آبهای خطرناک شنا کنه،ما کی هستیم که مانِعِش بشیم
اِههِم(راستی)داشتی فرار میکردی- اوه آره-
حالا که شما انقدر به شغل آشپزیش علاقه نشون دادید،مسئولیتِ اون با شما
کَسه دیگه ای چیزی برای گفتن داره؟
پس برگردید سرِ کار
تو یا خیلی خوش شانسی یا خیلی بدشانس
تو دوباره سوپُ درس میکنی و این دفعه من حواسم هست،حسابیم حواسم هست
اونا فکر میکنن تو ممکنه یه آشپز باشی ولی میدونی من چی فکر میکنم لیگویینی؟
!من فکر میکنم تو یه پا از گلیم درازتر کنِ چموشِ......مووووش
موش...موشُ بگیرید- لینگویینی یه چیزی بیار که تو تله بندازیش-
داره فرار میکنه بگیرش بگیرش بگیرش
حالا باید چیکار کنم؟- بکشش-
الان؟- نه تو آشپزخونه نه مگه دیوونه ای؟-
هیچ میدونی اگر کسی بفهمه تو آشپزخونه مون موش داشتیم چه بلایی سرمون میاد؟
در اینجارُ تخته میکنن،همینجوریشم شُهْرَتِمون به یه نخ بنده
از اینجا دورش کن،خیلی دور.بعد بکششُ بَعدَم از شرِّ جنازش خلاص شو.بروو
اونجوری به من نگاه نکن!تو تنها کسی نیستی که تو تَله افتاده
اونا انتظار دارن دوباره بپزمش
آخه من جاه طلب نیستم.سعی نمیکردم آشپزی کنم،فقط داشتم سعی میکردم تو دردسر نیفتم
تو بودی که داشتی با ادویه ها کلاس میزاشتی
چی ریختی توش؟پونه؟نه؟چی؟رُزماری؟
اوم اَدْویَس دیگه مگه نه؟رُزماری؟
رُزماری نریختی توش؟
پس اون همه پریدَنا و...پرت کردَنا چی بود؟
من به این شغل احتیاج دارم...خیلی شغلا رو از دست دادم
...نمیدونم چجوری آشپزی کنم حالام جدی جدی دارم با یه موش حرف میزنم انگار که تو
سر تکون دادی؟!...تت تا حالا داشتی سر تکون میدادی؟
!حرف منو میفهمی؟...پس من دیوونه نیستم
وایسا وایسا...من...من نمیتونم آشپزی کنم مگه نه؟
ولی تو...تو میتونی...مگه نه؟
ببین شکسته نفسی نکن ناسلامتی موشی!هر کاری کردی اونا خوششون اومد
آره...این نتیجه میده
هی اونا از سوپ خوششون اومد
اونا از سوپ خوششون اومد...فک میکنی بازم...بتونی درستش کنی؟
خوب من الان میارمت بیرون
ولی تو این قضیه با همیم...مگه نه؟
باشه
خوب هَ هَمینه
یعنی چیزِ چیزِ زیادی نیست...ولی میدونی...زیاد نیست
میتونست بدتر باشه.نور و گرما و مبل و تلویزیون هست پس میدونی...هرچی مالِ منه مالِ تواَم هس
تو...این یه...رویاس؟- بهترین نوعِ رویاس...که میتونیم باهم سهیم بشیم-
ولی چرا اینجا؟...چرا حالا؟
چرا اینجا نه؟...چرا حالا نه؟
برای رویا دیدن کجا...بهتر از پاریس؟
...صبح بخیر آشپز کوچولو...پاشو صُب
...وای نه
احمق میدونستم اینجوری میشه.گذاشتم یه موش بیاد خونمُ گفتم هرچی مالِ منه مالِ اونم هس
!تخم مرغا نیستن.احمق...غذا دزدیده و زده به چاک!چه انتظاری داشتم؟
...وقتی به یه موش اعتماد میکنم همین میش
سلام.اون برای منه؟
اوممم!...خوبه!...چچ چی توش ریختی؟
!اونو از کجا آوردیش؟
ببین...خوشمزس ولی دُزززدی نکن.میرم یکم ادویه میخرم،باشه؟
!وای نه داره دیرمون میشه اونم تو روز اولِ کار
!زود باش آشپز کوچولو
اگرچه من هم مثل خیلی دیگر از منتقدین،درباره ی رستورانِ‌ گوستُو،از زمان مرگ آشپز بزرگ،تعریف آنچِنانی ای نکرده ام
.اون سوپ تحسین برانگیز بود!تجربه ای معطر و در عین حال با طعمی لطیف
همون سُلین لِکلِرِ؟- بله-
برخلاف همه ی احتمالات،رستورانِ‌ گوستُو دوباره توجهِ ما رو جَلْبْ کرد
فقط زمان مَعْلوم میکنه که لیاقَتِ این توجه رو دارند یا نه
...خوب اِه
...میدونی
ببین میدونم عجیب و احمقانَس،ولی هیچکدومِمون تنها از پسش بر نمیایم،پس باید با هم باشیم مگه نه؟...هستی؟
!پس بزن بریییم
!سلاآم
به جَهَنَّم...خوش اومدی!حالا...دوباره سوپُ درست کن
!هر چقد وقت لازمه صَرْفِشْ کن...حتی اگر لازمه کل هفته رو
...سوپ
اینجوری نمیشه آشپز کوچولو!اگر اینجوری ادامه بدیم عَقْلَمو از دست میدم
باید...باید یه کار دیگه بکنیم
یه کاری که گاز گرفتن و دُوْئیدن رو تنم با اون پاهای کوچولوی موشیت توش نباشه
گاز گرفتن نه!یورتمه رفتن نه!هیچ کدوم اینا نه فهمیدی آشپز کوچولو؟
آشپز کوچولو؟
اوه گُشْنَتِه
!خوب...بیا روش فکر کنیم،تو آشپزی بلدی منم بلدم چجوری ظاهرِ...یه آدم داشته باشم
پس باید یه سیستمی راه بندازیم که من اونکاری که تو میخوای بکنم جوری که معلوم نشه یه موشِ آشپزِ کوچولو داره کنترلم میکنه
...اَه گوش میدی چی میگم؟!دیوونم!دیوونم!دیوونم!دارم تو یه یخچال با یه موشِ آشپز حرف میزنم درباره ی
!لینگویینی؟
باید راه ارتباط پیدا کنیم،نمیتونم همش دنبال یه سر تکون دادنِ بله و نه از یه موش باشم
!مو موشه!...دیدمش
!یه...موش؟- !بله بله یه موش درست کنارت بود-
!اینجاآ چیکاآآر میکننننی؟
!مَ من فقط...دارم خودمو با...سبزیجاتُ اینا...آشنا میکنم- !برو بیررون-
!!ممکنه زیادی بری تو فاز سبزیجات
نزدیک بودا...اون بالا روبه راهی؟
چجوری اونکارُ کردی؟
!این به طرز عجیبی غیرِ اِرادییییه
!با یه نگاه فهمیدم که...هر دو مون تو فکرِ یه چیز(که دیوونگیه!)بودیم
...خوب
ها؟
کُ کُجا داری منو میبری؟...وایسا
وایسا!ببخشید
باشه
به فرانسوی:به سلامتی
!هه هه!خیلِ خوب
این کارُ تموم میکنه
تبریک میگم...تونستی موفقیت تصادفیت رو دوباره تکرار کنی
ولی اگر میخوای تو آشپزخونه ی مَنّ دَووم بیاری باید بیشتر از سوپ حالیت باشه پسر
کولِت مسئول آموزش روش کارِمون به تو در اینجا خواهد بود
...گوش کن...فقط میخوام بدونی که مفتخرم که دَرْسَمو از همچین
...نه تو گوش کن!فقط میخوام بدونی که دقیقاً با کی طرفی چنتا زن تو این آشپرخونه میبینی؟
...خوب من اِه- !فقط من.فکر میکنی چرا؟-
...خوب من فِک- چون غذای باکلاس یک چیزِ کهنه و سلسله مراتب داره و براساس قوانینیه که توسط پیرمردای احمق نوشته شده-
قوانینی که طراحی شده تا ورودِ زنان به این دنیا رو غیرممکن کنه
!ولی بازم من اینجام.چجوری؟- ...چونکه خوب چونکه شما اِهه-
چون من سرسخت ترین آشپزِ این آشپزخونه اَم.خیلی سخت و خیلی زیاد تلاش کردم تا به اینجا رسیدم و نمیخوام هَمَشو به خاطرِ یه نظافتچیِ خوش شانس به خطر بندازم ...افتاد؟
!راحت برای پختن،راحت برای خوردن،گوستُو غذای چینی رو...راحَچینی میکنه
کارِت عالی بود فرانسُوا،مثل همیشه- خوبه مگه نه؟-
...میخوام رو یه چیزی(تبلیغ) برای آخرین طرح غذای یخ زَده اَم کار کنی
سوسیس های (کوچولو) پُفیه گوستوُ(این اسم کلمه نوزاد سگ داخلش داره) اونا مثل سوسیسهای پفیه اَن ولی کوچیکتر،لقمه ای(این اسم کلمه سگ بالغ داخلش داره)
سوسیس پُفی چیه؟- سوسیسهای ارزون(به درد نخور)آغِشته به خمیر که تو روغن تفت داده شدن.میدونی...آمریکایی اَن-
یه چیزی در بیار،شاید مثلا گوستُو تو لباس کارِ یه تکه و یه کلاه حصیری مثل تام هاکل بِری- یا یه لباس ذرتی بزرگ با آرایش سگ نکته:ذرت،چون خمیر رو از آرد ذرت درست میکنن تا حالت پفی پیدا کنه-
بللله،ولی لطفا با مُسَمّا باشه
(رِناتا لینگویینی)
وکیلمُ بگیر
خوب وصیتنامه قید کرده که اگر بعد از دو سال از تاریخ مرگ هیچ وارثی پیدا نشه تمام بهره های تجاریِ گوستُو به کمک آشپزِش میرسه...تو
میدونم وصیت نامه چی قید کرده.چیزی که میخوام بدونم اینه که این نامه...این پسر همه چیزُ عوض میکنه یا نه؟
شباهت زیادی که ندارن- !اصلا شباهتی ندارن.اون پسرِ گوستُو نیست.گوستُو هیچ بچه ای نداشت،بعدِشَم زمان بندی همه ی این اتفاقا چی؟-
کمتر از یه ماهِ دیگه مهلتِ وصیت تموم میشه
!یه دفعه یه پسرِ با یه نامه از مادرِ تازه فوت شُدَش میرسه وُ ادعا میکنه که پسر گوستُوِ؟
!!خیلللی مشکوکه
این مالِ گوستُوِ؟- بله بله بله-
اجازه هست؟- البته البته-
ولی پسرِ نمیدونه- اون(رِناتا)ادعا میکنه که هیچ وقت به اون(لینگویینی) یا گوستُو نگفته،و میخواد که منم نگم-
چرا تو؟مگه اون چی میخواد؟- یه شغل،برای پسرِ-
!فقط یه شغل؟- خوب...بله-
پس نگرانِ چی هستی؟اگه اون اینجا کار کنه میتونی زیرِ نظر بگیریش تا من یکم تحقیق کنم.ببینم این قضیه چِقَدِش واقعیه
(DNA).لازِمِت دارم که یکم نمونه دی اِن اِی از این پسرِ جمع کنی،مو شاید- حرفام یادت باشه:اینا همش خیی مشکوکه-
اون یه چیزی...میدونه- آروم باش.اون یه نظافتچیه،فکر کنم بتونی از پَسِش بر بیای-
چیکار داری میکنی؟- دارم سبزی خرد میکنم،دارم(اشتباه) سبزییی خرد میکنم؟-
نه!داری وقت و انرژی هدر میدی فکر میکنی آشپزی یه کارِ نازِ مثل مامان جونِت تو آشپزخونَس؟
خوب مامان جون مجبور نبوده با ساعتِ شلوغیِ شام رو به رو بشه که سفارشا مثلِ سِیل میان و هیچکدومِشونَم مثلِ هم نیستن و سادهَم نیستن و زمان پخته شدنِ هر کدومَم فرق داره ولی باید دقیقاً همزمان سرِ میزِ مشتری برسن،اونم داغ و بی نقص
!هر ثانیه حیاتیه و تو نمیتونی مامان جون باشی
این چه وضعیه؟!محلِّ کارِتُ خلوت نگه دار.میدونی اگر سفارشا تند تند بیان چی میشه؟ محلِّ کارِ شلخته سرعتِ کارُ کم میکنه،غذا نمیره،سفارشا تَلَمبار میشن یعنی فاجعه
!یه کاری میکنم که راحت یادت بمونه،محلِّ کارِتُ خلوت نگه دار وگرنه خودم میکشمِت
اَه انگار رو آستینات بالا آوردی
دستها و بازوهاتُ نزدیکِ بدنِت نگه دار.اینجوری،فهمیدی؟همیشه برگرد به این موقعیت
آشپزها سریع حرکت میکنن،لوازمِ تیز،فلزاتِ داغ،پس بازوهاتُ نزدیکِ بدنِت نگه دار
بریدِگیها و سوختِگیها به حداقل میرِسَن و آستینات هم تمیز میمونن
نشونه ی یک آشپز:پیشبَندِ کَر و کثیف،آستینِ تمیز
من اِستایلِ گوستُو رو مو به مو حِفظَم.آشپز گوستُو همیشه تو هر غذا یه اِبتکارِ غیر منتظره به خرج میداد.نشونِت میدم.همه ی دستورِ غذاهاشو حِفظ کردم
...همیشه یه اِبتکارِ غیر منتظره به خرج بده- نه!دستورِ غذا رو دنبال کن-
...ولی الان گفتی که- نه نه نه-!اون کارِش این بود که غیر منتظره باشه
کار ما اینه که...دستورِ غذا رو دنبال کنیم- دستورِ غذا رو دنبال کن-
چجوری بدون مزه کردن،خوب بودنِ نونُ میفهمی؟نه بو،نه ظاهر،بلکه صدای بِرِشتِگیش.گوش کن
نوای خِرِش خِرِش.فقط یه نونِ عالی همچین صدایی میده
تنها راهِ اینکه بهترین محصولُ بگیری،اینه که تازه ترین برداشتُ بگیری(اولین خریدار باشی)
که اونم دو راه داره:یا خودِت بِکاری یا به کسی که میکاره رشوه بدی
بفرما،بهترین رستوران تازه ترین برداشتُ میگیره
مردم فکر میکنن غذای فاخر خیلی اِفاده ایه،پس آشپَزِشَم باید پرافاده باشه ولی اینطوریام نیست
لالوُ که اونجاس ۱۲سالِش که بود از خونه فرار کرد.آدمای سیرک به عنوان آکروبات اِستخدامِش کردن بَههدم چون با دخترِ رییسِ سیرک میگَشت اخراج شد
هُورست حبس کشیده- چرا؟-
هیچکس درست نمیدونه.هر دفعه اَزَش میپرسی داستانِشو عوض میکنه
سَرِ یه شرکتِ بزرگ کلاه گذاشتم به دومین بانکِ بزرگِ فرانسه اونم فقط با یه خودکارِ دست بُرد زدم یه سوراخ تو لایه اوزون بالای شهرِ اَوینیون درس کردم(شهری در جنوبِ فرانسه) !من یه نفرُ کشتم،اونم با این شصت
هیچ وقت با پامپیدُو کارت بازی نکن ورودِش به لاس وِگاس و مونتِ کارلو ممنوع شده
لاروس واسه(گروهکِ)مقاومت اسلحه گیر میاوُرد- کدوم مقاومت؟-
نمیگه.ظاهراً برنده نشدن
!پس دیدی،ما بیشتر از اونی که آشپز باشیم،هنرمندیم،دزدیم
ما؟- وی(بله).تو حالا یکی از مایی مگه نه؟-
وی...راستی به خاطر همه ی راهنمایی هایی که درباره ی آشپزی بهم کردی ممنونم- منم ممنونم-
چِ چِرا؟- که گوش کردی-
!موشه
...ولی ولی اون- فقط کلیدام از دستم افتاد-
تصمیمتون رو گرفتید؟
...سوپتون عالیه ولی- ولی هر دفعه همونو سفارش میدیم- دیگه چی دارید؟-
خوب...ما خوراکِ جگرِ خیلی خوبی داریم- دربارَش میدونم.آشپزِ قبلی به خاطِرِش معروف بود-
آشپز چیزِی داره که جدید باشه؟
یکی پرسید چیزِ جدید چی داریم- جدید؟-
بله.بهشون چی بگم؟ خوب چی گفتی؟-
گفتم میرم بپرسَم- چی دارین بَلغور میکنی؟-
مشتریا دارن میپرسن چیزِ جدید چی داریم- باید بهشون چی بگم؟-
بهشون چی گفتی؟- گفتم میرم بپرسَم-
سادَس.فقط یه دستورِ غذای قدیمیِ گوستُو رو درس میکنیم.یه چی که یه مدت درست نکردیم- اونا از چیزای قدیمی خبر دارن.اونا سوپِ لینگویینی رو دوست دارن-
!اونا غذای لینگویینی رو میخوان؟؟
حرفمون فقط اینه خیلی از مشتریها سوپُ دوس دارن- !از کی تا حالا؟-
خیلی خُب اگر لینگویینی رو میخوان،بهشون بگو آشپززز لینگویینی یه چیزِ خاص براشون آماده کرده،یه چیزی که کاملا خارج از مِنوس
اوه فراموش نکن که روی لینگویینیی بودنِش تاکیید کنی- بله سرآشپز-
حالا شانسِ این رو داری تا چیزی رو امتحان کنی که ارزشِ استعدادِت رو داشته باشه،لینگویینی
غذای موردِ علاقه و در عین حال فراموش شده ی سرآشپز،سوییت برِد آ لا گوستُو
کُلِت بهت کمک میکنه- وی سرآشپر-
!حالا عجله کنید.غذا مِیل کنندگانِمون گشنه اَن
مطمئنید؟اون دستورِ پخت فاجعه بود.خودِ گوستُو اینو گفت
دقیقاً همون چالِشی که یک آشپزِ تازه کار(که سرِش به تَنِش می ارزه) لازم داره
سوییت برِد آ لا گوستُو:لوزالمعده در نمکِ پوستِ جلبکِ دریایی با بازوی کاتِل فیش(نوعی هشت پا)،رُبِّ داگ رُز(نوعی گل) تخمِ گِئوداک(نوعی صدف)،قارچِ سفیدِ خشک شده و سس شیرینِ ماهیِ کولی پخته شود
من این دستورِ پختُ بلد نیستم،ولی مالِ گوستُوئه پس...لالو!ما یکم معده ی خیس خورده ی گوساله داریم مگه نه؟
بله!الان میارم
!معده ی گوساله؟
!الان برمیگردم...کجا...آها باید...آها...به من توجه نکنید دارم با خودم حَر...باید جیک ثانیه اینو قرض بگیرم...بزار ببینم...اینطرفه...الآن برمیگردم...ممنون
ببخشید،میخوام...ظاهراً اینو لازم دارم.الآن بَر ...باید اونو وردارم.یکم ازون ادویه برداشتم
چیکار میکنی؟باید دستور گوستُو رو درس کنی- دستور همینه-
دستور روغنِ ترافِلِ سفید نمیخواد(مخلوط خاص روغن زیتون با کیفیت و روغن نوعی قارچ)دیگه چیو...داری دستورُ به میل خودت عوض میکنی؟
الان وقت کار آزمایشی نیست.مشتریها منتظرن- حق با توئه.باید بهت گوش بدم-
بس کن- چیو؟-
داری منو میترسونی.هر کاری که داری میکنی تمومش کن
سفارش مخصوص کو؟- داره میاد-
فکر میکردم باید با هم اینکارُ انجام بدیم- همینطوره-
پس داری چیکار میکنی؟- توضیحش خیلی سخته-
!مخصووووص؟- بیا ببرش-
وُ وُ وایسا سس شیرینِ ماهیِ کولی یادم رفت
جرعتِشو نداری- ...من نه من نه-
!ببخشییید
غذای لینگویینی تمووم نشده؟- چرا.به همون بدیه اون موقع هاس.همین الان رفت-
چیزهه مزَّش کردی؟- آره البته.قبل از اینکه عوضش کرد-
خوبه.چی؟!!چطوری عوضش کرد؟- وقتی داشت از در میرفت بیرون عوضش کرد-
خیلی خوششون اومد.هیچی نشده بقیه اَم دارن دربارَش میپرسن.درباره ی لینگویینی.۷تا سفارش دیگه دارم- اینننن...فوق العادَس-
مام یکی از اونا میخوایم
سفارشِ مخصوص
اون چیه؟
سفارشِ مخصوص،سفارشِ مخصوص،سفارشِ مخصوص
به سلامتی لینگویینی- تبریک میگم آقای لینگویینی- به سلامتی-
بنوش زیاد هس
یه استراحتی بکن آشپز کوچولو.یکم هوا بخور
واقعاً امشب ترکوندیم
کلاهتو گرفتم!(اشاره به بازی کودکانه دماغتو کندم) حالا بی شوخی...خیلی دوس دارم تو دفترم باهات یه صحبت کوچولو بکنم لینگویینی
تو دردسر افتادم؟- دردسر؟نه یه ذره شراب،یه صحبتِ دوستانه،فقط خودمون آشپزا-
انگار دیگه کارآموز واسه راهنمایی پیش تو نمیاد.مگه نه کُلِت؟هر چی لازم داره گیرش اومده
به افتخار موفقیتِت مینوشی مگه نه لینگویینی؟
!!!خوش به حالت- من فقط برای رعایت ادب گرفتمش.میدونی خیلی اهل مشروب نیستم-
البته منم اگر همچین چیزی مینوشیدم اهلِ نوشیدن نمیشدم،ولی باید یک احمق تمام عیار باشی که از این شاتو لاتورِ سال ۶۱ لذت نبری...و تو موسیو لینگویینی،اصلاً احمق نیستی
بیا به سلامتیِ احمق نبودَنِت بنوشیم
!رِمی- !اِمیل؟-
!باورم نمیشه زنده ای
فکر نمیکردم دوباره بتونم ببینمتون- !تو موفق شدی-
!فکر کردیم از اون تِلو تِلوها جون سالم به در نبردی
!چی...داری...میخوری؟
وااقعاً نمیدونم...فک کنم یه زمانی یه جور کاغذِ بسته بندی بوده
!چی؟!...نه! تو الآن تو پاریسی عزیزم!شهر من
داداشِ من تو شهرِ من آشغال ماشغال نمیخوره
رِمی!داری دزدی میکنی؟تو به لینگویینی گفتی که میتونه بهت اعتماد کنه
خوبِشم میتونه...به خاطر دادشَمه- وَل ولی پسره ممکنه شُغلِشُ از دست بده-
که یعنی منم شُغلَمُ از دست میدم.همه چی تحتِ کنترلِ باشه؟
بازم شراب میخوای؟- نباید بخورم ولی...باشه-
خوب...تو کجا آموزش دیدی لینگویینی؟- !!!آموزش؟!...آٰره حتماً-
مُسَلَّماً انتظار نداری باور کنم که این دفعه ی اوَّلِته که آشپزی میکنی؟
نیست- !میدونستم-
دفعه ی...دوم،سوم،چهارم...پَنجُمَمِ...دوشنبه دفعه ی اوَّلَم بود
!ولی قبل از اون بارها آشغالارو بردم بیرون- ...بله،بله.بازم شراب بخور-
لینگویینی درباره ی علایِقِت بهم بگو ببینم
از حیوونا خوشت میاد؟- چی؟حیوونا؟چه جور حیوونی؟-
حیوونا دیگه،سگ،گربه،اسب،خوکچه هندی...موششش
!یه چی برات آوردم که...آاااااه!...نه نه نه نه!همین الان تُفِش کن بیرون
باید درباره ی غذا چنتا چیز یادت بدم...چشماتُ ببند
حالا یه گاز از این بزن.نه نه نه!یه دفعه قورتش نده- !دیگه دیر شد-
بگیر...آروم بِجوئِش.فقط به مزَّش فکر کن
آها دیدی؟- راستش نه-
!خامه ای،شور و شیرین،یه مزه ی مغزِ بَلوطی
اینارو حس کردی؟- واای،طعمِ بلوطُ که حس میکنم-
چشماتو ببند...حالا اینُ مزه کن
کاملا متفاوت،مگه نه؟شیرین،تُرد،آخرش گَلوتُ میزنه- باشه-
حالا با هم امتحانشون کن
باشه
فک کنم یه چیزی داره دست گیرم میشه
ممکنه طعمِ بَلوطی باشه- دیدی؟-
ممکنه اون گلو زدنه باشه- همینه-
!حالا تصور کن بهترین مزّه های دنیا با هم ترکیب شن،بی نهایت ترکیبات،مزّه هایی که کسی تا حالا امتحان نکرده،چه کشفهایی که نمیشه کرد
...فک کنم- ...خوب؟-
!نگرفتم چی گفتی- آره انگار-
ولی جالب بود
جالبترین آشغالی که تا به حال...هوی ما داریم چیکار میکنیم؟!بابا هنوز نمیدونه تو زنده ای!باید بریم کُلُنی،همه خوشحال میشن- ...آره ولی-
چی؟- ...مسئله اینه که...من یه جورایی باید-
!چی از خانوادت بایدتره؟آخه چی مهمتره؟- ...خوب،من-
یه سر زدن ضرری نداره
تا حالا یه موشِ خانگی داشتی؟- نه-
تو یه آزمایشگاه با موشا کار کردی؟- نه-
!شاید یه موقعی تو کثافت زندگی میکردی؟- !نوچی نوچی نوچ
!تو یه چیزی درباره ی موشها میدونی،خودت میدونی که میدونی- !تو میدونی کی میدونه که میدونه،راتا را دارام
هی چرا اسمِ اونو این گذاشتن؟- چیُ؟-
راتّاتویی.مثلِ یه خورشته مگه نه؟چرا این اسمُ روش گذاشتن؟
اگه میخوای رو یه غذا اسم بزاری،باید یه اسمی بزاری که خوشمزه به نظر برسه
راتّاتویی خوشمزه به نظر نمیرسه. یه تیکَش رَئت(موش) یه تیکَشَم پاتوتی(به طور عامیانه به معنیِ باسنِ حیوان یا آدمه)به نظر میرسه !نکته:انگار اسم غذا باسنِ موشه
رَئت پاتوتی(باسنِ موشِ ).که خوشمزه به نظر نمیرسه
!!!مُتِخَسِّفانه...همه شَرابهامون...تموم شده
پسرم...بازگشتهههه
و پیدا کردنِ یه سم چک کن که جای تو رو بگیره یه...فاجعه بوده
خدا رو شکر چیزی مسموم نبوده ولی...زندگیَم راحت نبوده...تو نبودی که زندگیمونو راحت کنی- میدونم...ببخشید بابا-
خوووب،مهم اینه که الان خونه ای- ...آره خوب...در اون باره-
لاغر به نظر میرسی،واس چی؟به خاطر کمبود غذاس یا افاده ی زیاد؟
زندگی تک و تنها تو این دنیای بزرگ سخته مگه نه؟- البته ولی من که دیگه بچه نیستم-
هوی پسر چی شده؟- میتونم مواظب خودم باشم-
یه جای خوب که خیلی دور نیست پیدا کردم پس میتونم هی بیام سر بزنم
!هیچی مثلِ شَلَپ شُلوپِ یه واقعیت سنگدلانه نمیتونه...سر بزنی؟- ...میزنم.قول میدم.هر از گاهی-
!نمیمونی؟- ...نه.مَ مَسئله ی بزرگی نیست،بابا.من فقط-
تو که فکر نمیکردی قرارِه تا ابَد بمونم مگه نه؟بالاخره پرنده باید از لونه بره- ما پرنده نیستیم.ما موشیم-
ما از لونه نمیریم.لونمونُ بزرگتر میکنیم- خوب،شاید من از یه گونه ی دیگه ی موشَم-
شاید اصلاً موش نباشی- شاید این چیزِ خوبی باشه-
هی میگم گروه امشب ترکونده مگه نه هان؟- موش،تنها کاری که میکنیم بردنه،بابا.از بردن خسته شدم،میخوام درست کنم،میخوام یه چیزی به این دنیا اضافه کنم-
تو داری مثلِ آدما حرف میزنی- که به اون بَدیی که میگی نیستن-
اِ واقعاً؟از کجا اِنقدر مطمئنی؟- اِی وای-
من قادر بودم از یه محدوده ی...بشه گفت نزدیک...تماشاشون کنم- آره؟چِقَد نزدیک؟-
به حَدِّ کافی نزدیک،و اونام،میدونی... به اون بَدیی که میگی...نیستن
با من بیا.میخوام یه چیزیُ ببینی
میدونی..من همینجا میمونم
مطمئن شو قبل از اینکه درُ قفل کنی کف و پیشخونها تمیز باشن- صب کن.شما میخواید من بمونم و تمیز کاری کنم؟-
مشکلی هست؟
اِه نه- پسرِ خوب!فردا میبینمت-
رسیدیم
حسابی نگاه کن رِمی
وقتی یه موش زیادی دور و وَرِه انسانها راحت میشه،این اتفاق میفته
دنیایی که توش زندگی میکنیم به دشمن تعلق داره (نوشته ها:مرگِ موش،مرگِ دَر جا)
باید با دقت زندگی کنیم
ما مواظبِ نوعِ خودمون هستیم،رِمی
اول و آخرش...تنها چیزی که داریم همدیگَس
نه
!چی؟
!نه...بابا...باور نمیکنم.داری میگی که در آینده...تنها چیزی که میتونه اتفاق بیوفته اینه؟
وضعیت...همینجوریه.تو نمیتونی...طبیعتُ تغییر بدی
تغییر خودش طبیعته...بابا.همون قسمتی که...ما میتونیم روش اثر بزاریم
و از وقتی که تصمیمِمون رو بگیریم(اون تاثیر روی تغییر)شروع میشه
کجا میری؟
با شانس...رو به جلو(پیش میرم)
!بَس کن
صبح بخیر
پس...سرآشپز برای نوشیدنی دعوتِت کرد؟مَسئله ی بزرگیه
مَسئله ی بزرگیه...چی گفت؟
!چیه؟...چیه؟به من نمیتونی بگی؟
اووووه،ببخشید که مزاحم ارتباطِ شخصی و عمیییقِت با سرآشپز شدم
پس اینطوریه.یه کاری میکنی که کَلَکْ های تو آشپزخونه رو یادِت بدم که جلوی رییس کلاس بزاری بعد منو یادت میره؟
یبدار شو.بیدار شو
فکر میکردم...تو با بقیه فرق داری
فکر کردم تواَم فکر میکنی که من با بقیه فرق دارم
...فکر کردم
من مجبور نبودم کمکِت کنم.اگر فقط هوای خودمو داشتم،وِلِت میکردم غرق بشی...ولی...میخواستم موفق بشی...ازَت خوشم میومد
اشتباه از من بود
کُلِت...صبر کن.صب کن...کُلِت
تموم شد آشپز کوچولو دیگه نمیتونم ادامه بدم
کُلِت صبر کن صب کن صب کن با موتور ...نرو
ببین من نه حرف زدن سرم میشه نه غذا سرم میشه حداقل نه بدون کمکِ تو
از تواضع دروغی متنفرم...فقط یه روشِ دیگه برای دروغ گفتنِ
تو استعداد داری- نه ندارم.واقعاً.من نیستم
وقتی به جای پیروی از دستورِ غذا که گفتی،اون ماده ی دیگه رو اضافه کردم،اونم...من نبودم
منظورِت چیه؟- منظورم اینه که اگر من بودم این کارُ نمیکردم من،من همون دستورِ غذارُ دنبال میکردم طبق راهنماییت پیش میرفتم-
!!!تا آخر دنیا راهنماییتُ دنبال میکردم چون عاااشقِهههه...راهنماییتم
ولی؟- ...ولی من-
!!!اینکارو نکنننن
من یه راز دارم.یه جورایی رو اعصابه
...من یه- یه چی؟-
من یه...ووش دارم- تو یه جوش داری؟ نکته:بیشتر منظور قرمزی/خارش پوستیه ولی برای رعایت قافیه اینطور ترجمه شده
نه نه نه.من یه...یه چیز کوچول...موچولو...موچولو...یه آشپزِ ریزه میزه دارم که بهم میگه چیکار کنم
!یه آشپزِ ریزه میزه؟- ...بله بله...اون- نکته:در عامیانه اینجور صحبت ممکنه نوعی آزار جنسیِ گفتاری تلقی بشه
اون این بالاس- تو...مغزِت؟-
چرا صحبت کردن باهات اِنقدر سخته؟!...باشه بگیر که اومدیم
تو الهام بخشِ منی.(ولی)میخوام همَشُ ریسک کنم
میخوام ریسکی کنم(که ممکنه باعث بشه)بزرگترین احمقِ روانیی که تا حالا دیدی به نظر برسم
میخوای بدونی چرا انقد سریع یاد میگیرم؟ (اسپریِ فلفل)
میخوای بدونی چرا انقد آشپزِ عالیی اَم؟
نخندیا!هه میخوام نشونِت بدم
!نه!نه
چیه اَمبِریسِتر؟- ...رستوران گوستُو-
بالاخره داره بسته میشه،ها؟- نه-
بیشتر دچار مسائل مالی شده؟- نه-
...اون- نوع جدیدی از رُلِت تخم مرغ ماکروفری(مایکرو وِیوی) اعلام(ابداع)کرده؟چیه؟چیه؟ بِنال-
شُهرَتِش برگشته.معروف شده
من سالهاست از رستورانِ گوستُو انتقاد نکردم- نخیر قربان-
آخرین انتقادَم از چشمِ توریستها انداختِش- بله قربان-
گفتم که گوستُو بالاخره به جایگاهِ حقیقیش در تاریخ پیوست.درست در کنار آشپزی که به همان اندازه معروف بود،آشپز بویاردی- موافقم- نکته:آشپزی ایتالیایی که خط تولیدِ محصولات کنسروی به نام شِف بویاردی رو ایجاد کرد.او در سال۱۹۸۵ فوت کرد
همونجا حرفُ تموم کردم.حرفِ آخرمُ.حرفِ آخرِ آخر- بله-
پس بهم بگو اَمبریستِر...چطور ممکنه دوباره مشششهور...شده بااااشه؟
نه نه نه نه نه نه نههه- دی ان ای ها میخوره،زمان بندی درسته،همه چیز جور درمیاد،اون پسرِ گوستُوئه-
نِم نمیشه که همینطوری اتفاق بیفته،اینا همَش کَلَکه،پسره میدونه
اون بیرون نگاش کن.تظاهر میکنه یه احمقه،داره با اعصابِ من بازی میکنه مثلِ یه گربه با توپِ...نمیدونم چی چی
نخی؟- بله.داره نقش بازی میکنه
با اون موشه داره دستَم میندازه- موش؟-
بله.داره باهاش خوش و بِش میکنه.از قصد داره یه کاری میکنه که مجبورم کنه فک کنم این کارِش(با موشه)مهمه
با موشه؟- دقیقاً-
!موشه مهمه؟- البته که نه.اون فقط میخواد من فک کنم که هست-
قشنگ فهمیدم که همش یه نمایشه،شب اول که پسرِ میاد یه موش پیدا میشه.بهش دستور میدم بُکُشَتِش و حالا میخواد که من همه جا ببینمش
اینجاااس!نه نیست،اینجاس،توّهم زدم؟دیوونه اَم؟روحِ یه موش اینجاس یا نه؟ولی نهههه ...حاضر نیستم گیر بیفتم تو این بازیه
باید نگرانِ این قضیه باشم؟!یعنی نگران شما؟
نمیتونم اخراجِش کنم داره جلب توجه میکنه اگه الان اخراجش کنم همه میپرسن چرا منم نمیخوام مردم دنبال این قضیه رو بگیرن
به خاطر چی انقدر نگرانید؟مگه اینکه خبرنگارا طرف شما باشن چیز خوبی نیست؟مگه سرتیتر بودن رستورانِ گوستُو چیز خوبی نیست؟- !نه اگه قیافه اون تو تیتر باشه-
رستورانِ گوستُو یه چهره داره،که اونم چاق و دوست داشتنی و آشناس.تازه بوریتو هم میفروشه.کلی کلی بوریتو
۳روز دیگه مهلت تموم میشه اون وقت هر موقع بی ارزش شد میتونی اخراجش کنی و هیچ کَسَم هیچ وقت نمیفهمه
من نگرانِ اون نمونه مویی بودم که بهم دادید مجبور شدم دوباره بفرستمشون آزمایشگاه- چرا؟-
چون دفعه ی اول که جواب اومد به عنوان موی یه جونده شناسایی شد
نه نه نه- چِ چی؟-
اینو امتحان کن...این بهتره
!موووش
موجوداتِ کوچولوی چندِش آورِ
یادم افتاد همه چیز چقدر شکننده بود
اینکه دنیا واقعاً منو به چه چشمی میدید
(کم بدبختی داشتم)هِیَم اوضاع بهتر میشد!(به کنایه)
!رِمی!پسسسست
!هه هه هه داداش کوچولو
میترسیدیم دیگه...میدونی...سر و کَلَّت پیدا نشه
هی رِمی!چطوری؟- بهشون گفتی؟-
اِمیل،دقیقاً گفتم همین کارُ نکنی- ولی اینارو که میشناسی.دوستامَن.فک نمیکردم منظورِت اینا بود-
ببین،متاسفم- به من نگو متاسفی.به اونا بگو متاسفی-
اینجا موشششکلِی هست؟- !نه نیسسست-
همینجا صب کنین
!قفله؟
رِمی اینجا چیکار میکنی؟- آخه اِمیل سر و کَلَّش پیدا میشه اونم با یه مشت...گفتم نکنه.بهش گفتم.اونوَخ میره و وِر میزنه...آره فاجعَس-
بِ به هرحال،گُشنَشونه.انبارِ غذا قفله منم کلیدُ لازم دارم- اَزَت میخوان غذا بدزدی؟-
...آره.نه!،پی پیچیدَس.مسئله خانوادَس.اونا آرمانهای تو رو ندارن- !آرمان؟!اگه آشپز باکلاس خان آرمان داشت...فک کردی من اینجا باربکیو بقل میکردم؟-
یا بوریتوی ماکروفری؟- یا مرغ لقمه ای با خَل خلال دندون؟که عین سوسیسِ پفی اصلا فرانسوی نیستن- !واق.به زووودی-
داریم اینجا خودمونُ میکشیم که راهِ جدید برای فروش پیدا کنیم- دسرِ دل و جیگر میخوایییااا؟-
!نمیتونم طرز استفاده شون از چهرمو کنترل کنم،رِمی من مردم- خفه شید-
باید فک کنم.خبرا داره به بیرون درز میکنه.اگه نتونم ساکتشون کنم کل خاندان با دهنِ باز میان سراغمُ...ایناهاشش
هی...وصیت نامَت
...اوه این جالبه.اشکال نداره اگه- به هیچ وجه-
لینگویینی؟!...چرا پرونده ی لینگویینی با وصیتِت تو یه پوشَس؟- اینجا قبلاً دفترِ من بود-
!!اون پسرِ توئه؟- !من یه پسر دارم؟-
آخه چطور اینو نمیدونی؟- مَ مَ من زاده ی تصور تواَم.وقتی تو ندونی من از کجا بدونم؟-
!خوب پسرِ تو صاحبِ حقیقیِ این رستورانِ
نه...نه موشه
ببخشید سرآشپز- !موشه مدارکِ منو دزدیده-
داره در میره- !آقاای سرآشپز-
!توو!...از دفترِ من برو بیرون- اون تو دفترِ تو نیست،تو توی دفترِ اونی-
!برو بالا لینگویینی
!سرآشپز!سرآشپز!سرآشپر لینگویینی
صُعودِتون برق آسا بوده ولی با این حال شما رسماً آموزش ندیدید.رازِ نبوغِتون چیه؟
راز؟...میخواید واقعیتُ بدونید؟
من اِه پسرِ گوستُواَم.فک کنم تو خونَمه- ولی شما تا همین چند وقت پیش از این واقعیت خبر نداشتید-
نه- و به خاطرِ اون بود که صاحبِ این رستوران شدید،از کجا فهمیدید؟-
!خوب،یه بخشی از وجودم همینجوری میدونست!همون بخش که از گوستُو بود
از چی الهام میگیرید؟- !خوب الهام اسمهای زیادی داره.الهامِ من اسمِش کُلِتِ-
!چی؟
یه چیزی لای دندونم گیر کرده
بازرسِ بهداشت- میخوام هجومِ موش ها رو گزارش کنم همه جای رستورانِ من...یَ یَعنی گوستُو رو گرفته-
اِه گوستُو؟میتونم سر بزنم بزار ببینم اولینِ وقتِ باز سه ماهِ دیگَس
باید همین الان باشه.ناسلامتی یه رستورانِ حرفه ایه- موسیو من اطلاعات رو دارم اگر کسی کنسل کرد شما رو به جاش میزارم-
...وَ ولی موشه...شما باید...دزدید...مدارکِ منو دزدید
از وقت باز کردن گذشته
باید یه ساعت پیش کارِش تموم میشد
بُنژوق ماشِقی!(سلام گیلاسِ من)به ما بپیوند
داشتیم درباره ی الهاماتِ من حرف میزدیم
بله بهش میگه آشپز کوچولوش
اون نه عزیزتَرینم منظورم تو بودی
اونه-ایگو؟-آنتون ایگو-اون ایگوئه؟-باورم نمیشه-
شما موسیو لینگویینی هستید؟- اِه سلام-
ببخشید که مزاحمِ جشنِ پیش از موقعتون(موفقیتِتون)شدم،ولی فکر کردم منصفانَس که بهتون یک شانس جوانمردانه بدم چرا که در این بازی تازه کارید نکته:منتقدانِ غذا هرگز تاریخِ حضور پیدا کردنِشون رو اعلام نمیکنند
بازی؟- بله-
شما تا حالا بدون حریف بازی میکردید که همانطور که حدس زدید،برخلافِ قوانینه
!!شما آنتون ایگوئید- به عنوانِ کسی که سریع اسم و رسم پیدا میکنهِ دیر میگیرید-
و شمام به عنوانِ کسی که غذا دوس داره لاغرید
من غذا دوست ندارم،من عاشقِشَم.اگر عاشِقِش نباشم،قورتِش نمیدم
فردا شب با انتظاراتِ بالا برمیگردم...دعا کن که مأیوسَم نکنی
گوش کنید،نمیخوایم بی ادبی کنیم ولی هر چی باشه فرانسوی ایم!و الان وقته شامِ
منظورش این بود که الان وقتِ شامِ و ما فرانسوی هستیم نکته:کُلِت میگه چون ما فرانسوی ایم بی ادبی تو خونِمونِ ولی لینگویینی برای لاپوشانی میگه که وقته شامِ و ما فرانسویها به سروقت غذا خوردن اهمیت میدیم
اونجوری نگام نکن.داشتی جلوی خبرنگارا حواسمو پرت میکردی وقتی هی داری موهامو میکشی چجوری باید تمرکز کنم؟ و یه چیزِ دیگه.نظر تو تنها چیزی نیست که اهمیت داره،هنر که نکردی!کُلِتَم بلده آشپزی کنه
خیلِ خوب دیگه بسه
برو استراحت کن آشپز کوچولو.من عروسک دست آموزِ تو نیستم،تواَم اون یارویی که کنترل کننده ی عروسکِ نیستی- آشپز اون موشَس-
خونسرد بشو و سرِ عقل بیا آشپز کوچولو ایگو داره میاد و منم باید تمرکز کنم
...احمقِ
وای تا حالا همچین چیزی ندیده بودم- آره،انگار تو خرگوشِ کوپُل موبپُلِشی یا همچین چیزی-
سعی کردم کَمِشون کنم- میدونی چیه؟اشکالدار نداره.من خودخواه بودم-
شماها گشنتونه؟- شوخیت گرفته؟-
خیلِ خوب.شام به حساب من.بعد از اینکه بستن میریم
اینههه- اصلا به بابا بگو کل خاندانُ بیاره-
آشپز کوچولو؟
!این عالیه پسرم.کارِ نفوذی.جذّابیَتِشو درک میکنم- !هیسسس-
آشپز کوچولو؟
سلام آشپز کوچولو،فک کردم برگشتی به آپارتمان...بعد وقتی اونجا نبودی...نمیدونم ...به نظرم درست نیومد که اوضاع رو همونجوری که موند وِل کنیم،پس
ببین نمیخوام دعوا کنم،میدونی فشارِ خیلی زیادی روم بود،تو مدت خیلی کم خیلی چیزا عوض شده یه دفعه یه گوستُو شدم،و باید مثل یه گوستُو باشم میدونی...وگرنه مردم ناامید میشن
!آخه عجیبه،من قبلا هیچ وقت کسیو مأیوس نکردم چون اصلا کسی ازَم انتظاری نداشته و تنها دلیلی که الان ازم انتظار دارن...به خاطر توئه
من باهات منضفانه رفتار نکردم،تو هیچ وقت منو درمانده ول نکری و منم هیچ وقت نباید اینو فراموش کنم ...تو دوستِ خوبی بودی،شریف ترین دوستی که کسی میتونه بِخوا
این چی بود؟...چه خبره؟
!چی؟
تو داری غذا میدزدی؟چطور تونستی؟من فکر کردم تو دوست منی بهت اعتماد کردم.برو بیرون با اون رفیقای موشِت.دیگه اَم برنگرد
وگرنه همونجوری که رستورانا باید با آفتها برخورد کنن،باهات برخورد میکنم
حق با توئه بابا...سرِ کیو دارم گول میمالم؟...ما همونی ایم که هستیم،ما موشیم خوب...اون زود میره.حالام دیگه میدونید چطوری برید تو...هر چقدر میخواید دزدی کنید
تو نمیای؟- اشتهامُ از دست دادم-
میدونید که برای عصرِ امروز چی میخواید قربان؟- بله،قلبِ تو رو به سیخ کشیده،کباب شده میخوام-
سلام بیا تو
امروز(همون)روزِ بزرگِ.باید یه چیزی براشون بگی
مَ...مثلاً چی؟- رییس تویی...براشون الهام بخش باش-
!توجه
همگی...توجه کنید...امشب شبِ بزرگیه...اشتها تو راهه و یه ایگوی/افاده ی بزرگ هم همراهشه!نکته:ایگو هم اسمِ هم به معنیِ افاده هست
منظورم ایگوئه...داره میاد...همون منتقده...و قرارِ یه چیزی...سفارش بده
!!یه چیزی از منوی ما...و مام باید بپزیمِش
نمیتونی وِلِش کنی مگه نه؟- نباید دورُ وره ساعت شلوغی رستوران اینجا باشی.امن نیست-
من گشنمه...و برای خوشحال بودن نیازی به غذای اون تو ندارم کلیدِ کار دوستِ من،اینه که بد غذا نباشی
!تَممماشا کن
!!نه صب کن
وای نه!نه نه چیکار کنیم؟می می میرم بابارو بیارم
ممکنه که فک کنی آشپزی...ولی بازم فقط...یه موش کوچولویی
درسته که دفعه ی پیش با انتقادِش یه ستاره ازمون گرفت.درسته که حتمالاً گو...بابا رو کشت
الان این حرفا خیلی بده(بدشانسی میاره)- ...ولی یه چیزُ بهتون میگم-
ایگو اینجاس- ایگو؟اینجاس؟-
آنتون ایگواَم مثل هر مشتریِ دیگَس.بریم سرِ آشپزی- آره...بریم...باشه-
خُب تو فکرِ یه قرارِ سادَم...تو برای من سری جدیدی از غذاهای یخ زده ی سرآشپز اسکینر درست میکنی و منم در عوض نمیکشمِت
اُو ووقوآ(خدافظ)...موش
میدونید که برای عصرِ امروز چی میخواید قربان؟- بله فکر میکنم بدونم...بعد از خوندن مزخرفاتِ زیادی درباره ی آشپزِ جدیدتون، میدونی چی دلَم میخواد؟-
روشن بینی(منظور ابتکار نو به خرج دادن)...همین.من یک روشن بینیِ تازه،تمیز و خوش ادویه میخوام.میتونید یک شرابِ خوب که بهش بیاد پیشنهاد بدید؟
به...چی قربان؟- !به اون روشن بینی!نکنه تموم کردید؟-
...من
خیلِ خوب از اونجایی که روشن بینی تون تموم شده و به نظر میرسه تو این شهرِ لعنتی هیچ کَس ندارتِش،باهاتون یه معامله میکنم
شما غذا رو تهیه کنید،روشن فکریش(نظر دِهیش)با من که یک بطری شرابِ شِوَل بلانک مالِ سال ۱۹۴۷ خیلی خوب بهش میخوره
انتخابِ...شامِتون؟- به سرآشپز لینگویینی تون بگید هر چیزی که جرعت داره برام سرو کنه میخورم،بهش بگو بهترین کارِشو برام بیاره-
من هر چیزی که اون میخوره میخورم
پس...تسلیم شدیم- چرا این حرفُ میزنی؟-
ما تو یه قفسیم...توی صندوق عقبِ یه ماشین...با آینده ای از غذاهای فِریز شده در پیش رو
نه اونی که تو قفسه منم...من که تسلیم شدم...تو...آزادی
من فقط به اون اندازه که تصورم میکنی،آزادم...به همون اندازه که خودت هستی
.اِی بابا.دیگه حالَم از تظاهر کردن بهم میخوره.به خاطر بابام تظاهر میکنم یه موشم از طریقِ لینگویینی تظاهر میکنم انسانم تظاهر میکنم تو وجود داری تا فقط یکیو داشته باشم باهاش حرف بزنم
تو فقط چیزایی که خودم میدونم بهم میگی.خودم میدونم کیَم چرا باید لازم داشته باشم که تو بهم بگی؟چرا باید نیاز به تظاهر داشته باشم؟
ولی نداری رِمی...هیچ وقت نداشتی
نه اون یکی سمتِ چپَم- بابا؟بابا من این تواَم.من توی صدوق ع...چی شد؟-
!بابا
سلام دادش کوچولو- !اِمیل-
عاشقتونم بچه ها
کجا میری؟- برمیگردم رستوران.بدونِ من موفق نمیشن-
اصلا چرا اهمیت میدی؟- چون من یه آشپزم-
دستورِ غذای خودته.چطور میشه دستورِ غذای خودتو ندونی؟- آخه یادداشتِش نکردم...همینجوری اومد تو ذهنم-
پس یه کاری کن دوباره بیاد تو ذهنِت داش چون نمیتونیم اینو سرو کنیم- سفارشِ من کجاس؟-
نمیشه یه چیز دیگه براشون سرو کنیم؟یه چیزی که من اختراع نکرده باشم؟- آخه سفارِش اوناس-
مجبورشون کن یه چیز دیگه سفارش بدن.بگو تموم کردیم- نمیشه که تموم کرده باشیم.تازه باز کردیم-
!من یه فکرِ دیگه دارم.چطوره...همونی که سفارِش دادن سرو کنیم؟- ما درستِش میکنیم.فقط بهمون بگو چیکار کردی-
نمیدونم چیکار کردم- بالاخره باید یه چی به مشتریا بگیم-
...بگید...بگید
!هااااااا؟
رِمی...رِمی- اینکارُ نکن-
رِمی- نکن.وایسا.میبینَنِت.وایسا-
...بحث سَرِ من نیست بحث اینه که الان باید چیکار
موش- موووش-
رِمی- چاقومو آوُردُمو-
بهشش...دست نزنید
مرسی که برگشتی آشپز کوچولو
میدونم این دیوونگی به نظر میرسه ولی...خوب بعضی وقتا حقیقت دیوونگی به نظر میرسه ولی به این معنی نیست که دروغه
ححح...حقیقت...حقیقت اینه که...من اصلا هیچ استعداد ندارم
ولی این موش،اون پشتِ همه ی این دستور پختهاست.آشپز اونه.آشپزِ واقعی اون تا حالا زیرِ کلاهم مخفی میشد.اون حَرِکاتَمو کنترل میکرده
اون دلیلِ اینه که میتونم غذایی بپزم که همه رو هیجان زده میکنه دلیلِ این که ایگو بیرونِ اون دره
شما به خاطر استعداد اون به من اعتبار میدادید میدونم باورِش سخته ولی هه،شما حتی باور کردید که من میتونم آشپزی کنم.مگه نه؟
ببینید...این نتیجه میده...دیوونگیه ولی نتیجه میده
...ما میتونیم بزرگترین رستورانِ پاریس باشیم و این موش
این آشپز کوچولوی باهوش...میتونه ما رو به اونجا برسونه
نظرتون چیه؟با من هستید؟
((هر کسی میتواند آشپزی کند))
بابا
بابا من...من نمیدونم چی بگم- من درباره ی دوستِت...و خودت اشتباه میکردم-
من...من نمیخوام فک کنی که اینو به جای خانوادَم انتخاب کردم،من که نمیتونم بین دوتا نیمه ی وجودم یکیو انتخاب کنم
منظورم آشپزی نیست...منظورم جرعتِ
یعنی این تا این حد برات ارزش داره؟
ما آشپز نیستیم،ولی خانواده ایم تو بهمون بگو چیکار کنیم،مام ترتیبشو میدیم
جلوی اون بازرسِ بهداشت رو بگیرید- تیم دِلتا برید برید برید برید-
بقیه تون بمونیدُ به رِمی کمکم کنید
((تمامِ کارکنان باید قبل از کار دستهاشون رو بشورند))
تیم ۳ برن سراغ ماهی ها،تیم۴ چیزای کبابی،تیم ۵ برن سراغ گریل،تیم ۶ برن سرِ سس ها.برید سرِ جاهاتون بزنید بریم بریم بریم
اونایی که با غذا سر و کار دارن روی دوپا راه برن
یکی رو لازم داریم که گارسونی کنه
اگر تاخیری بود ببخشید آخه امشب یکم دست تنهاییم- با تغییرِ صدا:ابداً هر چقدر لازمه وقت صرف کنید-
مطمئن شید اون استیک خوب نرم و لطیف بشه یه کاریش بکنید.تکون بخورید تکون بخورید مواظبِ اون سُل مَنویِر(خوراکِ فیله ماهی)باشید.نمک کمتر.کره بیشتر
فقط از پنیرِ میمولِت استفاده کنید
اوی،سالادُ یه جوری تزئین کنید انگار دارید یه نقاشی میکشید
روی اون سالادِ مخلوط خیلی وینیگرِت نریزید.(مخلوطِ روغن،سرکه و ادویه برای تزئین سالاد) نزارید اون بِئر بلانک بریده بریده شه.هی هم بزنید(سس خامه ای،مخصوصِ غذاهای دریایی)
آروم بریز روی حلزونا،وقت بررسی مزه هاس قاشقا پایین خوبِ،نمکِش زیاده،خوبِ
!آبِ گوشتُ نجوشونید،قرقاولُ سفت میکنه،اِمیل- !ببخشید-
...کُلِت صب کن،کُلِت...تو برگشتی!کُلِت من- یه کلمه اَم حرف نزن.اگه بهش فک کنم ممکنه نظرم عوض بشه،فقط بگو موشه میخواد چی بپزه-
راتّاتویی؟یه غذای روستاییه.مطمئنی میخوای اینو برای ایگو سرو کنی؟
چیه؟دارم راتّاتویی درست میکنم
خوب تو چجوری آمادَش میکنی؟
راتّاتویی؟!حتماً شوخیشون گرفته
!نههه!غیرممکنه
راتّاتوییُ کی پخته؟میخوام بدونم
...یادم نمیاد آخرین بار کی از گارسون خواستم که از طرف من از سرآشپز تشکر کنه و حالا در موقعیتِ ویژه ای قرار دارم که گارسونم،آشپزَمَم هست
ممنون،ولی امشب من فقط گارسونتون هستم
پس برای غذا باید از کی تشکر کنم؟- ...اِه یه دِیقه منو ببخشید-
...شما باید سرآشپز باشید- اگر میخواید سرآشپزُ ببینید باید صبر کنید تا وقتی که همه ی مشتریها برن
پس همین کار رو میکنم
اولِّش ایگو فکر کرد یه شوخیه،ولی وقتی لینگویینی توضیح داد،لبخندِ ایگو ناپدید شد
واکنشِش از پرسیدنِ یه سوالِ گهگاهی فراتر نرفت...و وقتی داستان تموم شد،ایگو ایستاد،به خاطرِ غذا ازمون تشکر کرد- بابتِ غذا ازتون ممنونم-
و بدون گفتن حتی یک کلمه دیگه رفت
روز بعد...انتقادِش اومد
در حالتهای زیادی کارِ یک منتقد سادَست
ریسکِ خیلی کمی میکنیم،با اینحال از موقعیتمون که دیگران اثرِشون و خودشون رو به قضاوت ما میسپُرن،لذت میبریم
ما مایل به انتقادِ منفی هستیم که نوشتن و خواندنِش سرگرم کنندسَ
ولی حقیقتِ تلخی که ما منتقدین باید باهاش روبه رو بشیم،اینه که طرح پایه هر چیزی،(حتی)یک تکه آشغالِ معمولی،احتمالاً پرمعناتر از اونیه که انتقاد ما بیان میکنه(یعنی نسبت به همه چیز کم لطفی میکنیم)
ولی دفعاتی هست که یک منتقد حقیقتاً ریسک میکنه...و اون ریسک هم در کشف و دفاع کردن از یک چیزِ نوئه
دنیا اغلب نسبت به استعدادِ جدید،خلقِ جدید نامهربانی میکنه.یک چیزِ جدید به دوست احتیاج داره
دیشب من یک چیزِ جدید تجربه کردم...یک غذای فوق العاده از یک منبعِ منفرد و غیر منتظره
اینکه بگم که هم غذا هم سازَندَش،عقایدِ سابقِ من نسبت به آشپزیِ فاخِر رو به چالِش کشیدند،به طرزِ مُنزَجِر کننده ای کم لطفی کردم
اونها من رو تا هسته ی وجودم به لرزه درآوردند
در گذشته اِهانَتَم به شعارِ معروفِ سرآشپز گوستُو((هر کسی میتواند آشپزی کند)) از کسی پنهان نبود اما تازه حالا حقیقتاً میفهمَم منظورِش چی بود
هر کسی نمیتونه یک هنرمندِ بزرگ بشه،ولی یک هنرمند بزرگ میتونه اهلِ هر جایی باشه
تَصَوُّرِش سخته که اصل و نَسَب هایی متواضِع تر از نابغه هایی که الان در رستورانِ گوستُو آشپزی میکنن وجود داشته باشه که از نظرِ این منتقد،چیزی کمتر از بهترین آشپزها در فرانسه نیستند
من به زودی مشتاق تر از قبل به رستورانِ گوستُو برخواهم گشت
شبِ عالیی بود،شادترین شبِ زندگیم بود...ولی تنها چیزی که میشه تو زندگی پیش بینی کرد،غیرِقابلِ پیش بینی بودَنِ زندگیه
خوب ما باید اِسکینر و اون بازرسِ بهداشتُ وِل میکردیم...و معلومه که اونا ما رو لو دادن
غذا مهم نبود...وقتی خبرِ موش تو آشپزخونه بودن درز کرد وای رستورانُ بستن.ایگواَم هم کارِشو هم اِعتبارِشو از دست داد
ولی به خاطرِ اون ناراحت نباشید اون الان داره به عنوان یک سرمایه گذارِ یه بیزینِس کوچیک خیلی خوب پیش میره
خیلیَم خوشحال به نظر میاد- تو از کجا میدونی؟- آره-
باید برم.اوجِ ساعتِ شلوغیِ شامِ
میدونی که چجوری دوست داره
ممنون آشپز کوچولو
میتونم در این عصر به یک دِسِر علاقه مَندِتون کنم؟
!مگه همیشه نمیکنی؟- کدوم رو ترجیح میدید؟-
!!غافِلگییییرَم کُن
هی باور کن وقتی من تعریف کنم داستانِ بهتریه!گرفتی؟
!زود باشید یکم غذا بیارید اینجا داریم از گُشنِگی میمیریم
((رستورانِ لا راتّاتویی))
پایان